merhabalar.
öncelikle böyle güzel bir sitenin kurulmasına emegi gecen bütün arkadaşlara teşekkürlerimi iletmek isterim.

benim yaklaşık 7 senelik bir birlikteliğim var.bu 7 sene içerisinde ilk 4 senesi harikaydı ve parmakla gösterilecek bir ilişkiydi.ne olduysa son 3 sene içerisinde kız arkadaşımda değişmeler oldu agresifleşmeler bencillikler dediklerimi cocukca bulmalar konuştugum kelimeleri sacma bulmalar ve yanlışını kabul etmemeler başladı.adeta son senelerde cocuk muamelesi gördüm harcamalarıma karışmalar vs vs anlatılcak çok şey var aslında ama olmuyo işte.neyse biz hiç anlaşamamaya başladık kız arkadaşımla cunku ben karadenizli oda göçmendi kültür farkı olsun örf ve aadetler olsun cok farklıydı.son 1 sene içerisinde artık dedik evlenelim rahatlayalım her mutlu çift gibi kafamıza göre gezelim tozalım diyerekten evliliğe adım atmak için aileleri isteme işi olarak devreye soktuk.benim babam taa memleketten kalkıp kız babasına gitti konuyu actı kızın babasıda nasipse olsun dedi babamın yüzüne sonra bu adam gidiyo eve kızı ve annesini yerin dibine sokup cıkarıyo ve kız arkadşımı işten alıyo telefonlarını elinden alıyo ve 1 ay görüşemedik hep sakladılar benden.herşey üst üste geldi ve biz erkek tarafı olarak isteme işinden bir müddet vazgectik ortalıgın sakinleşmesi ve kız arkadaşımın eski haline kavuşması için.aradan 2 ay gecti ve tekrar istemeye babam babasına gitti bunlarda bu şekildeymiş adet :) sonra bu sefer babası ikna oldu ve o hafta içerisinde söz kesilecekti ve bizde muradımıza erecek idik! işte filim buradan snra kopmaya başladı annem kızın annesini arayarak bizim adetlerimizi söylüyo işte kızınız oglumuzla gezicek gerekirse kapısından alıcak bırakıcak vs vs gibi cümleler kullanıyor söz takmaya cocugumuz eve gelicek deniliyo.kzın annesi ise hayır cocuk bu eve giremez söz takmaya bile getirmeyin  sakn cocugunuzu diyor asla ama asla evden alamaz evlenene kadar buraya gelemez deniliyor tabi bize göre bunlar ters olan şeyler ama işte afedersiniz ama geri kafalı insanlar hala cok ama cok bayatlamış eski kafalarnı sürdürüyolar hangi devirde yaşıyorsak anlamış degilim.sonra kız arkadaşım annesinin elinden telefonu alarak başlıyor annem ile tartışmaya biz bu zamana kadar gezdik eglendik yeterince birbirimizi tanıdık siz lütfen bunları karıştırmayın bu şi cok zor oldu lütfen bozmayın bu işi diyor vee annem artık kız arkadaşımı gelin olarak istemiyo bu konuşmasından sonra cok ama cok sogudu cunku büyüklerin işlerine asla kücükler burunlarını sokmamalı ve işte bütün hallerim yıkıldı 7 senedir tanımadıgım insan bir anda değişiverdi yok sözde bunu alıcaksınız geliceksiniz yok şu takılacak yok bu takılacak bende durumum neyse onu yapmaya hazırım dedim fazlasıını yapamam durumum belli ve biliyorsun dedim durumumu bildigi halde benim sözde ona takacagım vs her neyse eşyalara aşagılayıcı sözler sergiledi ve benim o an bittigim andı kapadım teli gittim hazırlık yapan ailemin yanına hazırlıgı bırakın beni dinleyin dedim ben artık bu kızı istmeiyorum bitti dedim gitmiyorsunuz dedim onlarda dedigimi yaparaktan o hafta sonusu bindiler otobüse memlekete gittiler.biz ayrıldık aylarcaa bekledik öyle aynı mühitte oturdugumuz için görüyorduk birbirimizi her birbirimizi görmemizde içimiz yanıyordu onu cok seviyordum oda beni ama yaptıkları şeyler yüzünden ailemden ve benden artık bir darbe aldı snra bu ailesi beklerken ailesine biz ara verdik biraz dedi ve ailesi umarım cok sevinmiştir cunku istemiyorlardı.galiba cok doluyum kusura bakmayın herşeyin yazmak istedim özürdilerim gercekten arkadaşlar.
neyse biz bununla hiç anlaşamıyoruz 100 kere ayrıldık barıştık ve şimdi tekrar barıştık.ona bazı şartlarımı sundum rahatsız oldugum konuları anlattım tekrar asla eskisi gibi olmicam bana inan dırdır vırvır yapmicam seni sıkmicam seini bogmicam aldıgınız hediyelere laf etmicem ailene saygısızlık yapmicam diyerekten bir söz verdi.bende kabul ederekten tekrar başladım sevdigimden.ama ailem cok karşı ne yapacagımı bilemiyorum artık.anlaşamadıgım insanla sırf seviyorum diye evlenmek zorundaymışım gibi hissediyorum artık kendimi.onunla barıştıgım zaman cok pişmanlık duyuyorum ama ayrı kaldıgım zamanda cok arıyorum onu bunun bu tip duygunun ne tür bir hastalık oldugunuda cok merak ediyorum acıkcası.ayrı kaldıgımız dönemde ben yeni aşklarla tanıştım 1 ay olmuştu fakat kıyaslama yaptıgımda yeni arkadaşım bana cok cazip geliyordu cunku benden 6 yaş küçüktü beni 1 ay olsada cok sevdi ama ben hiç ısınamadım cunku unutamıyordum ama rol yapmak zorundaydım cunku bazı şeyleri unutmam gerekirdi.7 senelik ilişkimdeki kız arkadaşım 27 yaşında bense 25 yaşındayım.benden oldukca akıllı zeki bir bayan artık sanki herşeyi görmüş gibi geliyor konuşmaları tavırları bilemiyorum artık.
sorum şu : bir insan yaptıgı şeyleri tekrar yaparmı? yani huyu değişirmi? tekrar yapmicam desede tekrar yapma şansı yüksekmi?
inanın evlenmekten korkar oldum kime güvenecegimi bilemez oldum
bu ilişki benide onuda cıok yıprattı ve ayrılan hep ben old um cunku boguluyorum sıkılıyorum tekrar geri döndügümde de hep kabul ediliyorum bundan da sıkılmış durumdayım.
ben bi insana yalan söylüyorsam ona göre yeter artık ben ayrılıyorm dersem tekrar geri döndügümde beni kabul ediyor ise alışkanlıklarından vazgecemiyormu yoksa beni cokmu seviyordur?
evlensek ilerde bu tip sorunlar tekrar karşımıza cıkarmı? evlensek düzelir diyip zamana bırakmak yanlışmı olur? inanın kafam allak bullak cok karışıgım.
biraz da olsa bu ilişkiden sogudum ama onu görünce cok mutlu oluyorum ertesi sabah uyandgımda ya ben ne yaptım neden barıştım bu insanla dedigimde cok oluyo.
arkadaşlar lütfen yardımlarınıza ihtiyacım var cok ama cok tesekkür ederim
hayırlı geceler

nihal hanım  hoşbulduk

inanın yazdıklarınız cok güzel birşey.evet ondan ayrılamayacagımı düşünerekten yaptı bunun bende farkına vardım.ailesinden olamaz cunku ailesi birşeye karışmıyo yada bilemiyorum ama ondan ayrılamayacagımı koz kullanarak yaptı bana bunları cok eminim.
şimdi ben ayrılmaya kalktıgımda da değşmeye başladı tamam herşeyi ortak yapalım o zaman, sevmedigin şeyleri yapmicam rahatsız oldugun konularda seninle tartışmicam,şimdi onda da ayrılma korkusu sarıdıgı için bi anda değişmeye başladı gercekten ben hiçbirşey anlayamıyorum kafam şimdi daha cok allak bullak biliyorum bu dünyada ne boşanan ne ayrılan insanlar var cocukları olan insanlar ayrılıyo sonucta dünyanın sonu degil sonucta evli degilim sadece evliliğe adım atarken kötü olay yaşadım.inanın artık evlenmekten bile korkuyorum artık.kimseye güvenilmiyo insanların 2.inci yüzleri nasıl bilemiyoruz.
evet bu konuda ailemi cok üzdüm cunku onlar bu ilişkiye evliliğe karşılar cunku sogudular kızdan biride cıkıp bu kız iyi evlen diyen olmadı ailemden evlenince böyle olur evlenince şöyle olur dendi hep.bende şuan ne yapacagıma karar veremiyorum gercekten basiretsiz bir yapım var ve kolay kolay karar veremiyorum : (
peki insan huyundan vazgecermi?
degiştirebilirmi huyunu? tamam şimdi yapmicam derse ilerde yapar mı sizce?

teşekkür ederim

artık ben büyü bozuldu diye düşünüyorum cunku içimde heyecan aşk kalmadı.eski günlerim kalmadı yani 7 sene insan herşeyi yaşıyo şimdi ise sürekli kavga söyledigim şeyleri ters anlamalar başladı.evlenipte ne olacak ne yaşayacagımki diye düşünüyorum cunku herşeyi yaşıyo insan 7 sene içerisinde.benim niyetim ayrılmak fakat onu tekrar gördüğüm zaman üzülüyorum konuşmak barışmak istiyorum mesela bunu neden yaptıgımıda bilemiyorum
teşekkürler